نمایندگی فروش جلد عینک به همراه تمام وسایل جانبی

وقتی به یک منظره یا تصویر نگاه می‌کنیم، مغز انعکاس تصویر را به صورت خودکار از چشم فراخوان می‌کند. اما با گذشت زمان و بر اثر یک سری عوامل طبیعی، ممکن است ارسال تصویر از چشم با کندی مواجه شود و مغز چشم مورد نظر را از دایره خدمات رسانی خود خارج کند. تنبلی چشم با ضعف بینایی تفاوت زیادی دارد. در این پُست شیواکاور می‌خواهد با شما در مورد تنبلی چشم و علل به وجود آمدن آن و روش‌های درمانی آن صحبت کند.

• تعریف تنبلی چشم
• علل تنبلی چشم
• علائم تنبلی چشم
• معاینه تنبلی چشم کودکان
• روش‌های پیشگیری و درمان تنبلی چشم
• انواع آزمایش تشخیص تنبلی چشم
• روش های درمانی بیماری تنبلی چشم

تعریف تنبلی چشم

به طور کلی تنبلی چشم به نوعی اختلال در بینایی گفته می شود که اگر در زمان مناسب و به موقع تشخیص داده شود، قابل درمان است، و در غیر این صورت می‌تواند منجر به کم بینایی و یا حتی نابینا شدن کودک بیانجامد.

برخی از کودکان، هر چند به ظاهر از چشمان سالمی برخوردارند، اما دید آنها کافی نیست. تکامل کانون بینایی در مغز از دوران جنینی تا حدود ۱۰ سالگی ادامه دارد. اما بیشینه رشد آن فقط تا ۳ سالگی کودک است. اگر نارسایی‌های بینایی کودک پیش از 5 سالگی درمان شود، حتی اگر چشم دچار تنبلی هم شده باشد، بینایی کامل کودک قابل بازیابی است. با بالا رفتن سن و پس از ۵ سالگی، هر چه روند درمان تنبلی چشم با درنگ مواجه شود، احتمال بازیابی بینایی کامل کاهش پیدا می‌کند؛ به طوری که از سنین ۷ تا ۱۰ سالگی کودک، روش های درمانی با ناکامی مواجه خواهند شد.

گسترش تنبلی چشم در جهان در حدود ۲ تا ۳ درصد است و معمولاً تنبلی چشم برای یک چشم اتفاق می افتد؛ ولی امکان دارد چشم دیگر نیز به این عارضه مبتلا شود.

پژوهش‌ها نشان می دهند بسیاری از نابینایی‌های یک چشم در افراد زیر ۲۰ سال به علت عدم پیشگیری و درمان تنبلی چشم در سنین پایین بوده است. این موضوع مهم‌ترین علت بر لزوم پیگیری و پیشگیری از تنبلی چشم به شمار می‌رود.

علل تنبلی چشم

تنبلی چشم زمانی به وجود می‌آید که عملکرد یک چشم با اختلال مواجه شود. البته در برخی مواقع نیز تنبلی ‌چشم ریشه ژنتیکی دارد و ارثی است.

به طور کلی علل تنبلی چشم را می‌توان به سه دسته اصلی تقسیم کرد:

1.انحراف چشم (استرابیسم)

تنبلی چشم بیشتر در پی انحراف چشم اتفاق می افتد. در این عارضه کودک برای فرار از عارضۀ دوبینی، بیشتر از چشمی که بینایی بهتری دارد، استفاده می کند. بدین ترتیب چشمی که دچار انحراف شده تکامل پیدا نمی‌کند و تنبل باقی می‌ماند.

2.عیوب انکساری

عیوب انکساری با تجویز عینک برطرف می‌شوند. عیوب انکساری که مشتمل بر نزدیک بینی و دوربینی یا آستیگماتیسم در یک چشم یا در هر دو چشم هستند، می توانند به تنبلی چشم منجر شوند. در این وضعیت چشم ضعیف‌تر تنبل می شود. وجود عیب انکساری شدید در هر دو چشم نیز می تواند باعث تنبلی هر دو چشم شود. تشخیص این نوع نقص بینایی کار دشواری است؛ زیرا چشمی که دچار عارضه شده است به صورت طبیعی به نظر می رسد، و در ظاهر هیچ ایرادی ندارد.

3.موانع سر راه بینایی

این موانع به مواردی از جمله افتادگی پلک، آب مروارید، یا کدورت قرنیه و غیره گفته می‌شود.

علائم تنبلی چشم

تشخیص تنبلی چشم کار نسبتاً دشواری است. زیرا کودک خود متوجه مشکل احتمالی در بینایی خود نمی‌شود و تا زمانی که مشکل روشن نشود، یا هنوز انحراف به صورت واضح خود را نشان نداده باشد، والدین هم متوجه مشکل بینایی فرزندشان نخواهند شد. چشم پزشک هم باید تنبلی چشم را بر اساس اختلاف توان بینایی بین دو چشم یا از طریق ضعف بینایی هر دو چشم تشخیص دهد. در این سن کودک امکان تحلیل مشکل و بیان آن را ندارد. چشم پزشک به روش های خاص مثلاً بررسی چگونگی تمرکز و تعقیب اشیاء با چشم در حالی که چشم دیگر پوشانده شده، توان بینایی کودک را برآورد می کند. البته باید توجه داشته باشید که ضعف بینایی در یک چشم نمی تواند به منزله تنبلی ‌چشم باشد. گاهی اوقات این مشکل با تجویز عینک اصلاح می شود. در برخی مواقع نیز بیماری های چشمی دیگری مثل عفونت های چشمی، تومورهای چشمی، آب مروارید و یا سایر اختلال های داخلی چشم می توانند منجر به کاهش بینایی آن شوند؛ که اگر امکان درمان آنها وجود داشته باشد، دید کودک می‌تواند اصلاح شود. اما متوجه این موضوع باشید که اشکال اصلی در بیماری تنبلی چشم بی علامت بودن آن است. به ویژه اگر یک چشم تنبل باشد. به این ترتیب به دلیل عیوب انکساری، ظاهر چشم ها کاملاً طبیعی خواهد بود و هرگز به نظر نمی رسد کودک اشکالی در بینایی خود داشته باشد.

ادامه مطلب: https://shivacover.com/تنبلی-چشم/

وقتی به یک منظره یا تصویر نگاه می‌کنیم، مغز انعکاس تصویر را به صورت خودکار از چشم فراخوان می‌کند. اما با گذشت زمان و بر اثر یک سری عوامل طبیعی، ممکن است ارسال تصویر از چشم با کندی مواجه شود و مغز چشم مورد نظر را از دایره خدمات رسانی خود خارج کند. تنبلی چشم با ضعف بینایی تفاوت زیادی دارد. در این پُست شیواکاور می‌خواهد با شما در مورد تنبلی چشم و علل به وجود آمدن آن و روش‌های درمانی آن صحبت کند.

• تعریف تنبلی چشم
• علل تنبلی چشم
• علائم تنبلی چشم
• معاینه تنبلی چشم کودکان
• روش‌های پیشگیری و درمان تنبلی چشم
• انواع آزمایش تشخیص تنبلی چشم
• روش های درمانی بیماری تنبلی چشم

تعریف تنبلی چشم

به طور کلی تنبلی چشم به نوعی اختلال در بینایی گفته می شود که اگر در زمان مناسب و به موقع تشخیص داده شود، قابل درمان است، و در غیر این صورت می‌تواند منجر به کم بینایی و یا حتی نابینا شدن کودک بیانجامد.

برخی از کودکان، هر چند به ظاهر از چشمان سالمی برخوردارند، اما دید آنها کافی نیست. تکامل کانون بینایی در مغز از دوران جنینی تا حدود ۱۰ سالگی ادامه دارد. اما بیشینه رشد آن فقط تا ۳ سالگی کودک است. اگر نارسایی‌های بینایی کودک پیش از 5 سالگی درمان شود، حتی اگر چشم دچار تنبلی هم شده باشد، بینایی کامل کودک قابل بازیابی است. با بالا رفتن سن و پس از ۵ سالگی، هر چه روند درمان تنبلی چشم با درنگ مواجه شود، احتمال بازیابی بینایی کامل کاهش پیدا می‌کند؛ به طوری که از سنین ۷ تا ۱۰ سالگی کودک، روش های درمانی با ناکامی مواجه خواهند شد.

گسترش تنبلی چشم در جهان در حدود ۲ تا ۳ درصد است و معمولاً تنبلی چشم برای یک چشم اتفاق می افتد؛ ولی امکان دارد چشم دیگر نیز به این عارضه مبتلا شود.

پژوهش‌ها نشان می دهند بسیاری از نابینایی‌های یک چشم در افراد زیر ۲۰ سال به علت عدم پیشگیری و درمان تنبلی چشم در سنین پایین بوده است. این موضوع مهم‌ترین علت بر لزوم پیگیری و پیشگیری از تنبلی چشم به شمار می‌رود.

علل تنبلی چشم

تنبلی چشم زمانی به وجود می‌آید که عملکرد یک چشم با اختلال مواجه شود. البته در برخی مواقع نیز تنبلی ‌چشم ریشه ژنتیکی دارد و ارثی است.

به طور کلی علل تنبلی چشم را می‌توان به سه دسته اصلی تقسیم کرد:

1.انحراف چشم (استرابیسم)

تنبلی چشم بیشتر در پی انحراف چشم اتفاق می افتد. در این عارضه کودک برای فرار از عارضۀ دوبینی، بیشتر از چشمی که بینایی بهتری دارد، استفاده می کند. بدین ترتیب چشمی که دچار انحراف شده تکامل پیدا نمی‌کند و تنبل باقی می‌ماند.

2.عیوب انکساری

عیوب انکساری با تجویز عینک برطرف می‌شوند. عیوب انکساری که مشتمل بر نزدیک بینی و دوربینی یا آستیگماتیسم در یک چشم یا در هر دو چشم هستند، می توانند به تنبلی چشم منجر شوند. در این وضعیت چشم ضعیف‌تر تنبل می شود. وجود عیب انکساری شدید در هر دو چشم نیز می تواند باعث تنبلی هر دو چشم شود. تشخیص این نوع نقص بینایی کار دشواری است؛ زیرا چشمی که دچار عارضه شده است به صورت طبیعی به نظر می رسد، و در ظاهر هیچ ایرادی ندارد.

3.موانع سر راه بینایی

این موانع به مواردی از جمله افتادگی پلک، آب مروارید، یا کدورت قرنیه و غیره گفته می‌شود.

علائم تنبلی چشم

تشخیص تنبلی چشم کار نسبتاً دشواری است. زیرا کودک خود متوجه مشکل احتمالی در بینایی خود نمی‌شود و تا زمانی که مشکل روشن نشود، یا هنوز انحراف به صورت واضح خود را نشان نداده باشد، والدین هم متوجه مشکل بینایی فرزندشان نخواهند شد. چشم پزشک هم باید تنبلی چشم را بر اساس اختلاف توان بینایی بین دو چشم یا از طریق ضعف بینایی هر دو چشم تشخیص دهد. در این سن کودک امکان تحلیل مشکل و بیان آن را ندارد. چشم پزشک به روش های خاص مثلاً بررسی چگونگی تمرکز و تعقیب اشیاء با چشم در حالی که چشم دیگر پوشانده شده، توان بینایی کودک را برآورد می کند. البته باید توجه داشته باشید که ضعف بینایی در یک چشم نمی تواند به منزله تنبلی ‌چشم باشد. گاهی اوقات این مشکل با تجویز عینک اصلاح می شود. در برخی مواقع نیز بیماری های چشمی دیگری مثل عفونت های چشمی، تومورهای چشمی، آب مروارید و یا سایر اختلال های داخلی چشم می توانند منجر به کاهش بینایی آن شوند؛ که اگر امکان درمان آنها وجود داشته باشد، دید کودک می‌تواند اصلاح شود. اما متوجه این موضوع باشید که اشکال اصلی در بیماری تنبلی چشم بی علامت بودن آن است. به ویژه اگر یک چشم تنبل باشد. به این ترتیب به دلیل عیوب انکساری، ظاهر چشم ها کاملاً طبیعی خواهد بود و هرگز به نظر نمی رسد کودک اشکالی در بینایی خود داشته باشد.

ادامه مطلب: https://shivacover.com/تنبلی-چشم/